X
تبلیغات
انرژی هسته ای

انرژی هسته ای

دل هر ذره را که بشکافی × آفتابیش در میان بینی

Nuclear powerFrom Wikipedia, the free encyclopedia

Nuclear power

From Wikipedia, the free encyclopedia

Jump to: navigation, search
The Ikata Nuclear Power Plant, a pressurized water reactor that cools by secondary coolant exchange with the ocean.
The Susquehanna Steam Electric Station, a boiling water reactor. The nuclear reactors are located inside the rectangular containment buildings towards the front of the cooling towers.
Nuclear aircraft carrier USS Enterprise in 1964: its crew members are spelling out Einstein's mass-energy equivalence formula E=mc² on the flight deck.

Nuclear power is any nuclear technology designed to extract usable energy from atomic nuclei via controlled nuclear reactions. The most common method today is through nuclear fission, though other methods include nuclear fusion and radioactive decay. All utility-scale reactors[1] heat water to produce steam, which is then converted into mechanical work for the purpose of generating electricity or propulsion. In 2007, 14% of the world's electricity came from nuclear power. More than 150 nuclear-powered naval vessels have been built, and a few radioisotope rockets have been produced.

 

[edit] Use

Historical and projected world energy use by energy source, 1980-2030, Source: International Energy Outlook 2007, EIA.
The status of nuclear power globally. Click image for legend.

As of 2005, nuclear power provided 6.3% of the world's energy and 15% of the world's electricity, with the U.S., France, and Japan together accounting for 56.5% of nuclear generated electricity.[2] As of 2007, the IAEA reported there are 439 nuclear power reactors in operation in the world,[3] operating in 31 countries.[4]

In 2007, nuclear´s share of global electricity generation dropped to 14%. According to the International Atomic Energy Agency, the main reason for this was an earthquake in western Japan on 16 July 2007, which shut down all seven reactors at the Kashiwazaki-Kariwa Nuclear Power Plant. There were also several other reductions and "unusual outages" experienced in Korea and Germany. Also, increases in the load factor for the current fleet of reactors appear to have plateaued.[5]

The United States produces the most nuclear energy, with nuclear power providing 19%[6] of the electricity it consumes, while France produces the highest percentage of its electrical energy from nuclear reactors—78% as of 2006.[7] In the European Union as a whole, nuclear energy provides 30% of the electricity.[8] Nuclear energy policy differs between European Union countries, and some, such as Austria, Estonia, and Ireland, have no active nuclear power stations. In comparison, France has a large number of these plants, with 16 multi-unit stations in current use.

In the US, while the Coal and Gas Electricity industry is projected to be worth $85 billion by 2013, Nuclear Power generators are forecast to be worth $18 billion.[9]

Many military and some civilian (such as some icebreaker) ships use nuclear marine propulsion, a form of nuclear propulsion.[10] A few space vehicles have been launched using full-fledged nuclear reactors: the Soviet RORSAT series and the American SNAP-10A.

International research is continuing into safety improvements such as passively safe plants,[11] the use of nuclear fusion, and additional uses of process heat such as hydrogen production (in support of a hydrogen economy), for desalinating sea water, and for use in district heating systems.

[edit] History

[edit] Origins

Nuclear fission was first experimentally achieved by Enrico Fermi in 1934 when his team bombarded uranium with neutrons.[12] In 1938, German chemists Otto Hahn[13] and Fritz Strassmann, along with Austrian physicists Lise Meitner[14] and Meitner's nephew, Otto Robert Frisch,[15] conducted experiments with the products of neutron-bombarded uranium. They determined that the relatively tiny neutron split the nucleus of the massive uranium atoms into two roughly equal pieces, which was a surprising result. Numerous scientists, including Leo Szilard who was one of the first, recognized that if fission reactions released additional neutrons, a self-sustaining nuclear chain reaction could result. This spurred scientists in many countries (including the United States, the United Kingdom, France, Germany, and the Soviet Union) to petition their government for support of nuclear fission research.

In the United States, where Fermi and Szilard had both emigrated, this led to the creation of the first man-made reactor, known as Chicago Pile-1, which achieved criticality on December 2, 1942. This work became part of the Manhattan Project, which built large reactors at the Hanford Site (formerly the town of Hanford, Washington) to breed plutonium for use in the first nuclear weapons. A parallel uranium enrichment effort also was pursued.

After World War II, the fear that reactor research would encourage the rapid spread of nuclear weapons and technology, combined with what many scientists thought would be a long road of development, created a situation in which reactor research was kept under strict government control and classification. In addition, most reactor research centered on purely military purposes.

Electricity was generated for the first time by a nuclear reactor on December 20, 1951 at the EBR-I experimental station near Arco, Idaho, which initially produced about 100 kW (the Arco Reactor was also the first to experience partial meltdown, in 1955). In 1952, a report by the Paley Commission (The President's Materials Policy Commission) for President Harry Truman made a "relatively pessimistic" assessment of nuclear power, and called for "aggressive research in the whole field of solar energy."[16] A December 1953 speech by President Dwight Eisenhower, "Atoms for Peace," emphasized the useful harnessing of the atom and set the U.S. on a course of strong government support for international use of nuclear power.

[edit] Early years

Calder Hall nuclear power station in the United Kingdom was the world's first nuclear power station to produce electricity in commercial quantities.[17]
The Shippingport Atomic Power Station in Shippingport, Pennsylvania was the first commercial reactor in the USA and was opened in 1957.

On June 27, 1954, the USSRs Obninsk Nuclear Power Plant became the world's first nuclear power plant to generate electricity for a power grid, and produced around 5 megawatts of electric power.[18][19]

Later in 1954, Lewis Strauss, then chairman of the United States Atomic Energy Commission (U.S. AEC, forerunner of the U.S. Nuclear Regulatory Commission and the United States Department of Energy) spoke of electricity in the future being "too cheap to meter."[20] The U.S. AEC itself had issued far more conservative testimony regarding nuclear fission to the U.S. Congress only months before, projecting that "costs can be brought down... [to] ... about the same as the cost of electricity from conventional sources..." Strauss may have been making vague reference to hydrogen fusion - which was secret at the time - rather than uranium fission, but whatever his intent Strauss's statement was interpreted by much of the public as a promise of very cheap energy from nuclear fission. Significant disappointment would develop later on, when the new nuclear plants did not provide energy "too cheap to meter." [21]

In 1955 the United Nations' "First Geneva Conference", then the world's largest gathering of scientists and engineers, met to explore the technology. In 1957 EURATOM was launched alongside the European Economic Community (the latter is now the European Union). The same year also saw the launch of the International Atomic Energy Agency (IAEA).

The world's first commercial nuclear power station, Calder Hall in Sellafield, England was opened in 1956 with an initial capacity of 50 MW (later 200 MW).[17][22] The first commercial nuclear generator to become operational in the United States was the Shippingport Reactor (Pennsylvania, December, 1957).

One of the first organizations to develop nuclear power was the U.S. Navy, for the purpose of propelling submarines and aircraft carriers. It has a good record in nuclear safety, perhaps because of the stringent demands of Admiral Hyman G. Rickover, who was the driving force behind nuclear marine propulsion as well as the Shippingport Reactor. The U.S. Navy has operated more nuclear reactors than any other entity, including the Soviet Navy,[citation needed][dubious ] with no publicly known major incidents. The first nuclear-powered submarine, USS Nautilus (SSN-571), was put to sea in December 1954.[23] Two U.S. nuclear submarines, USS Scorpion and USS Thresher, have been lost at sea. These vessels were both lost due to malfunctions in systems not related to the reactor plants. Also, the sites are monitored and no known leakage has occurred from the onboard reactors.

Enrico Fermi and Leó Szilárd in 1955 shared U.S. Patent 2,708,656  for the nuclear reactor, belatedly granted for the work they had done during the Manhattan Project.

[edit] Development

History of the use of nuclear power (top) and the number of active nuclear power plants (bottom).

Installed nuclear capacity initially rose relatively quickly, rising from less than 1 gigawatt (GW) in 1960 to 100 GW in the late 1970s, and 300 GW in the late 1980s. Since the late 1980s worldwide capacity has risen much more slowly, reaching 366 GW in 2005. Between around 1970 and 1990, more than 50 GW of capacity was under construction (peaking at over 150 GW in the late 70s and early 80s) — in 2005, around 25 GW of new capacity was planned. More than two-thirds of all nuclear plants ordered after January 1970 were eventually cancelled.[23]

Washington Public Power Supply System Nuclear Power Plants 3 and 5 were never completed.

During the 1970s and 1980s rising economic costs (related to extended construction times largely due to regulatory changes and pressure-group litigation)[24] and falling fossil fuel prices made nuclear power plants then under construction less attractive. In the 1980s (U.S.) and 1990s (Europe), flat load growth and electricity liberalization also made the addition of large new baseload capacity unattractive.

The 1973 oil crisis had a significant effect on countries, such as France and Japan, which had relied more heavily on oil for electric generation (39% and 73% respectively) to invest in nuclear power.[25][26] Today, nuclear power supplies about 80% and 30% of the electricity in those countries, respectively.

A general movement against nuclear power arose during the last third of the 20th century, based on the fear of a possible nuclear accident, fears of radiation, nuclear proliferation, and on the opposition to nuclear waste production, transport and final storage. Perceived risks on the citizens' health and safety, the 1979 accident at Three Mile Island and the 1986 Chernobyl disaster played a part in stopping new plant construction in many countries,[27] although the public policy organization Brookings Institution suggests that new nuclear units have not been ordered in the U.S. because the Institution's research concludes they cost 15–30% more over their lifetime than conventional coal and natural gas fired plants.[28]

Unlike the Three Mile Island accident, the much more serious Chernobyl accident did not increase regulations affecting Western reactors since the Chernobyl reactors were of the problematic RBMK design only used in the Soviet Union, for example lacking "robust" containment buildings.[29] Many of these reactors are still in use today. However, changes were made in both the reactors themselves (use of low enriched uranium) and in the control system (prevention of disabling safety systems) to prevent the possibility of a duplicate accident.

An international organization to promote safety awareness and professional development on operators in nuclear facilities was created: WANO; World Association of Nuclear Operators.

Opposition in Ireland, New Zealand and Poland prevented nuclear programs there, while Austria (1978), Sweden (1980) and Italy (1987) (influenced by Chernobyl) voted in referendums to oppose or phase out nuclear power.

 

+ نوشته شده در  87/11/18ساعت 10:2  توسط د.د  | 

مقاله انگلیسی از سایتCLARA

Should I worry about nuclear power?

Nuclear power stations are not atomic bombs waiting to go off, and are not prone to "meltdowns".
There is a lot of U-238 in there slowing things down - you need a high concentration of U-235 to make a bomb.
If the reactor gets too hot, the control rods are lowered in and it cools down.
If that doesn't work, there are sets of emergency control rods that automatically drop in and shut the reactor down completely.

With reactors in the UK, the computers will shut the reactor down automatically if things get out of hand (unless engineers intervene within a set time). At Chernobyl, in Ukraine, they did not have such a sophisticated system, indeed they over-rode the automatic systems they did have. When they got it wrong, the reactor overheated, melted and the excessive pressure blew out the containment system before they could stop it. Then, with the coolant gone, there was a serious fire. Many people lost their lives trying to sort out the mess. A quick web search will tell you more about this, including companies who operate tours of the site.

If something does go wrong in a really big way, much of the world could be affected - some radioactive dust (called "fallout") from the Chernobyl accident landed in the UK. That's travelled a long way.

With AGR reactors (the most common type in Britain) there are additional safety systems, such as flooding the reactor with nitrogen and/or water to absorb all the neutrons - although the water option means that reactor can never be restarted.

So should I worry? I think the answer is "so long as things are being done properly, I don't need to worry too much. The bit that does worry me is the small amount of high-level nuclear waste from power stations. Although there's not much of it, it's very, very dangerous and we have no way to deal with it apart from bury it and wait for a few thousand years...

 Our class at Hinkley Point nuclear power station

There are many different opinions about nuclear power, and it strikes me that most of the people who protest about it don't have any idea what they're talking about. But please make up your own mind, find out as much as you can, and if someone tries to get you to believe their opinion ask yourself "what's in it for them?"

+ نوشته شده در  87/08/25ساعت 15:50  توسط د.د  | 

Sizewell nuclear power station. (www.sxc.hu/photo/867391)
+ نوشته شده در  87/08/25ساعت 15:49  توسط د.د  | 

Nuclear power stations work in pretty much the same way as fossil fuel-burning stations, except that a "chain reaction" inside a nuclear reactor makes the heat instead.

The reactor uses Uranium rods as fuel, and the heat is generated by nuclear fission: neutrons smash into the nucleus of the uranium atoms, which split roughly in half and release energy in the form of heat.

Carbon dioxide gas or water is pumped through the reactor to take the heat away, this then heats water to make steam.

The steam drives turbines which drive generators.

Video clip: Nuclear reactor

Modern nuclear power stations use the same type of turbines and generators as conventional power stations.

In Britain, nuclear power stations are often built on the coast, and use sea water for cooling the steam ready to be pumped round again. This means that they don't have the huge "cooling towers" seen at other power stations.

The reactor is controlled with "control rods", made of boron, which absorb neutrons. When the rods are lowered into the reactor, they absorb more neutrons and the fission process slows down. To generate more power, the rods are raised and more neutrons can crash into uranium atoms.


More:

Natural uranium is only 0.7% "uranium-235", which is the type of uranium that undergoes fission in this type of reactor.

The rest is U-238, which just sits there getting in the way. Modern reactors use "enriched" uranium fuel, which has a higher proportion of U-235.

The fuel arrives encased in metal tubes, which are lowered into the reactor whilst it's running, using a special crane sealed onto the top of the reactor.

With an AGR or Magnox station, carbon dioxide gas is blown through the reactor to carry the heat away. Carbon dioxide is chosen because it is a very good coolant, able to carry a great deal of heat energy. It also helps to reduce any fire risk in the reactor (it's around 600 degrees Celsius in there) and it doesn't turn into anything nasty (well, nothing long-lived and nasty) when it's bombarded with neutrons.

You have to be very careful about the materials you use to build reactors - some materials will turn into horrible things in that environment. If a piece of metal in the reactor pressure vessel turns brittle and snaps, you're probably in trouble - once the reactor has been built and started you can't go in there to fix anything..

Uranium itself isn't particularly radioactive, so when the fuel rods arrive at the power station they can be handled using thin plastic gloves. A rod can last for several years before it needs replacing.
It's when the "spent" fuel rods are taken out of the reactor that you need the full remote-control robot arms and Homer Simpson equipment.

+ نوشته شده در  87/08/25ساعت 15:47  توسط د.د  | 

خلاصه ای از مطالب قبل

شکافت هسته‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو

شکافت هسته ای فرآیندی است که در آن یک اتم سنگین مانند اورانیوم به دو اتم سبکتر تبدیل می‌شود. وقتی هسته‌ای با عدد اتمی زیاد شکافته شود، بر پایه فرمول اینشتین، مقداری از جرم آن به انرژی تبدیل می‌شود. از این انرژی در تولید برق (در نیروگاه هسته‌ای) یا تخریب (سلاح‌های هسته‌ای) استفاده می‌شود. اوتوهان زمانی که قصد داشت از بمباران اورانیوم با نوترون آن را به رادیم تبدیل کند دریافت که به اتم بسیار کوچک‌تری دست یافته است.در تمام واکنش های هسته ای که تا ان زمان شناخته شده بود تنها ذرات کوچک از هسته جدا می شدند اما این بار یک تقسیم بزرگ رخ داده بود. لایز میتنر و اوتو فریش دریافتند که فراورده ی این بمباران نوترونی باریم است و جرم هر اتم اورانیم هنگام تبدیل شدن به ذرات کوچک‌تر به اندازه ی یک پنجم جرم یک پروتون کاهش می یابد و این جرم مطابق رابطه ی اینشتین E=mc² به انرژی تبدیل شده است.به خاطر شباهت این پدیده ی تقسیم هسته با تقسیم سلولی میتنر و فریش آن را شکافت نامیدند.مقاله ی این یافته در یازدهم فوریه ی ۱۹۳۹ در نشریه ی نیچر با عنوان "واکنش هسته ای نوع جدید" منتشر شد. در تصویر اتم اورانیم-۲۳۵ دیده می شود که پس از برخورد یک نوترون متلاشی شده و پرتو های رادیو اکتیو از خود صادر می کند.سپس به دو عنصر باریم-۱۴۱ و کریپتون-۹۲ تقسیم شده و به پایداری می رسدودر ضمن سه عدد نوترون ديگر آزاد مي كند كه هر يك موجب شكافت يك هسته ي اورانيوم ديگر مي شوند واين واكنش زنجيره اي مرتب ادامه پيدا ميكند .

[ویرایش] منبع

  • پاکروح. بهزاد - بمب اتمی -انتشارات اندیشه سرا-۱۳۸۱
این نوشتار دربارهٔ فیزیک خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

[ویرایش] جستارهای دیگر


+ نوشته شده در  87/08/24ساعت 22:56  توسط د.د  | 

استفاده نادرست از انرژی هسته ای(بمب اتم)

 

دانستنيهاي بمب اتم

بمب اتمي سلاحي است كه نيروي آن از انرژي اتمي و بر اثر شكاف هسته (فيسيون ) اتمهاي پلوتونيوم يا اورانيوم ايجاد مي شود .در فرآيند شكافت هسته اي ، اتمهاي ناپايدار شكافته و به اتمهاي سبكتر تبديل مي شوند .

نخستين بمب از اين نوع ، در سال 1945 م در ايالات نيو مكزيكو در ايالات متحده آمريكا آزمايش شد . اين بمب ، انفجاري با قدرت 19 كيلو تن ايجاد كرد ( يك كيلو تن برابر است با

انرژي اتمي آزاد شده 190 تن ماده منفجره تي . ان . تي ) انفجار بمب اتمي موج بسيار نيرومند پرتوهاي شديد نوراني ، تشعشعات نفوذ كننده اشعه گاما و نوترونها و پخش شدن مواد راديو اكتيو را همراه دارد . انفجار بمب اتمي چندين هزار ميليارد كالري حرارت را در چند ميليونيوم ثانيه ايجاد مي كند .

اين دماي چند ميليون درجه اي با فشار بسيار زياد تا فاصله 1200 متري از مركز انفجار به افراد بدون پوشش حفاظتي صدمه مي زند و سبب مرگ و بيماري انسان و جانوران مي شود . همچنين زمين ، هوا آب و همه چيز را به مواد راديو اكتيو آلوده مي كند .

بمب هاي اتمي شامل نيروهاي قوي و ضعيفي اند كه اين نيروها هسته يك اتم را به ويژه اتم هايي كه هسته هاي ناپايداري دارند، در جاي خود نگه مي دارند. اساسا دو شيوه بنيادي براي آزادسازي انرژي از يك اتم وجود دارد: 1- شكافت هسته اي: مي توان هسته يك اتم را با يك نوترون به دو جزء كوچك تر تقسيم كرد. اين همان شيوه اي است كه در مورد ايزوتوپ هاي اورانيوم (يعني اورانيوم 235 و اورانيوم 233) به كار مي رود.

براي توليد يك بمب اتمي موارد زير نياز است:

يك منبع سوخت كه قابليت شكافت يا همجوشي را داشته باشد.

دستگاهي كه همچون ماشه آغازگر حوادث باشد.

راهي كه به كمك آن بتوان بيشتر سوخت را پيش از آنكه انفجار رخ دهد دچار شكافت يا همجوشي كرد.

در اولين بمب هاي اتمي از روش شكافت استفاده مي شد. اما امروزه بمب هاي همجوشي از فرآيند همجوشي به عنوان ماشه آغازگر استفاده مي كنند.بمب هاي شكافتي (فيزيوني): يك بمب شكافتي از ماده اي مانند اورانيوم 235 براي خلق يك انفجار هسته اي استفاده مي كند. اورانيوم 235 ويژگي منحصر به فردي دارد كه آن را براي توليد هم انرژي هسته اي و هم بمب هسته اي مناسب مي كند. اورانيوم 235 يكي از نادر موادي است كه مي تواند زير شكافت القايي قرار بگيرد.اگر يك نوترون آزاد به هسته اورانيوم 235 برود،هسته بي درنگ نوترون را جذب كرده و بي ثبات شده در يك چشم به هم زدن شكسته مي شود. اين باعث پديد آمدن دو اتم سبك تر و آزادسازي دو يا سه عدد نوترون مي شود كه تعداد اين نوترون ها بستگي به چگونگي شكسته شدن هسته اتم اوليه اورانيوم 235 دارد. دو اتم جديد به محض اينكه در وضعيت جديد تثبيت شدند از خود پرتو گاما ساطع مي كنند. درباره اين نحوه شكافت القايي سه نكته وجود دارد كه موضوع را جالب مي كند.

1 - احتمال اينكه اتم اورانيوم 235 نوتروني را كه به سمتش است، جذب كند، بسيار بالا است. در بمبي كه به خوبي كار مي كند، بيش از يك نوترون از هر فرآيند فيزيون به دست مي آيد كه خود اين نوترون ها سبب وقوع فرآيندهاي شكافت بعدي اند. اين وضعيت اصطلاحا «وراي آستانه بحران» ناميده مي شود.

2 - فرآيند جذب نوترون و شكسته شدن متعاقب آن بسيار سريع و در حد پيكو ثانيه (12-10 ثانيه) رخ مي دهد.

3 - حجم عظيم و خارق العاده اي از انرژي به صورت گرما و پرتو گاما به هنگام شكسته شدن هسته آزاد مي شود. انرژي آزاد شده از يك فرآيند شكافت به اين علت است كه محصولات شكافت و نوترون ها وزن كمتري از اتم اورانيوم 235 دارند. اين تفاوت وزن نمايان گر تبديل ماده به انرژي است كه به واسطه فرمول معروف mc2= E محاسبه مي شود. حدود نيم كيلوگرم اورانيوم غني شده به كار رفته در يك بمب هسته اي برابر با چندين ميليون گالن بنزين است. نيم كيلوگرم اورانيوم غني شده انداز ه اي معادل يك توپ تنيس دارد. در حالي كه يك ميليون گالن بنزين در مكعبي كه هر ضلع آن 17 متر (ارتفاع يك ساختمان 5 طبقه) است، جا مي گيرد. حالا بهتر مي توان انرژي آزاد شده از مقدار كمي اورانيوم 235 را متصور شد.براي اينكه اين ويژگي هاي اروانيوم 235 به كار آيد بايد اورانيوم را غني كرد. اورانيوم به كار رفته در سلاح هاي هسته اي حداقل بايد شامل نود درصد اورانيوم 235 باشد.در يك بمب شكافتي، سوخت به كار رفته را بايد در توده هايي كه وضعيت «زير آستانه بحران» دارند، نگه داشت. اين كار براي جلوگيري از انفجار نارس و زودهنگام ضروري است. تعريف توده اي كه در وضعيت «آستانه بحران» قرار داد چنين است: حداقل توده از يك ماده با قابليت شكافت كه براي رسيدن به واكنش شكافت هسته اي لازم است. اين جداسازي مشكلات زيادي را براي طراحي يك بمب شكافتي با خود به همراه مي آورد كه بايد حل شود.

1 - دو يا بيشتر از دو توده «زير آستانه بحران» براي تشكيل توده «وراي آستانه بحران» بايد در كنار هم آورده شوند كه در اين صورت موقع انفجار به نوترون بيش از آنچه كه هست براي رسيدن به يك واكنش شكافتي، نياز پيدا خواهد شد.

2 - نوترون هاي آزاد بايد در يك توده «وراي آستانه بحران» القا شوند تا شكافت آغاز شود.

3 - براي جلوگيري از ناكامي بمب بايد هر مقدار ماده كه ممكن است پيش از انفجار وارد مرحله شكافت شود براي تبديل توده هاي «زير آستانه بحران» به توده هايي «وراي آستانه بحران» از دو تكنيك «چكاندن ماشه» و «انفجار از درون» استفاده مي شود.تكنيك «چكاندن ماشه» ساده ترين راه براي آوردن توده هاي «زير بحران» به همديگر است. بدين صورت كه يك تفنگ توده اي را به توده ديگر شليك مي كند. يك كره تشكيل شده از اورانيوم 235 به دور يك مولد نوترون ساخته مي شود. گلوله اي از اورانيوم 235 در يك انتهاي تيوپ درازي كه پشت آن مواد منفجره جاسازي شده، قرار داده مي شود.كره ياد شده در انتهاي ديگر تيوپ قرار مي گيرد. يك حسگر حساس به فشار ارتفاع مناسب را براي انفجار چاشني و بروز حوادث زير تشخيص مي دهد:

1 - انفجار مواد منفجره و در نتيجه شليك گلوله در تيوپ

2 - برخورد گلوله به كره و مولد و در نتيجه آغاز واكنش شكافت

3 - انفجار بمب

در «پسر بچه» بمبي كه در سال هاي پاياني جنگ جهاني دوم بر شهر هيروشيما انداخته شد، تكنيك «چكاندن ماشه» به كار رفته بود. اين بمب 5/14 كيلو تن برابر با 500/14 تن TNT بازده و 5/1 درصد كارآيي داشت. يعني پيش از انفجار تنها 5/1 درصد ازماده مورد نظر شكافت پيدا كرد.

در همان ابتداي «پروژه منهتن»، برنامه سري آمريكا در توليد بمب اتمي، دانشمندان فهميدند كه فشردن توده ها به همديگر و به يك كره با استفاده از انفجار دروني مي تواند راه مناسبي براي رسيدن به توده «وراي آستانه بحران» باشد. البته اين تفكر مشكلات زيادي به همراه داشت. به خصوص اين مسئله مطرح شد كه چگونه مي توان يك موج شوك را به طور يكنواخت، مستقيما طي كره مورد نظر، هدايت و كنترل كرد؟افراد تيم پروژه «منهتن» اين مشكلات را حل كردند. بدين صورت، تكنيك «انفجار از درون» خلق شد. دستگاه انفجار دروني شامل يك كره از جنس اورانيوم 235 و يك بخش به عنوان هسته است كه از پولوتونيوم 239 تشكيل شده و با مواد منفجره احاطه شده است. وقتي چاشني بمب به كار بيفتد حوادث زير رخ مي دهند:

1 - انفجار مواد منفجره موج شوك ايجاد مي كند.

2 - موج شوك بخش هسته را فشرده مي كند.

3 - فرآيند شكافت شروع مي شود.

4 - بمب منفجر مي شود.

در «مرد گنده» بمبي كه در سال هاي پاياني جنگ جهاني دوم بر شهر ناكازاكي انداخته شد، تكنيك «انفجار از درون» به كار رفته بود. بازده اين بمب 23 كيلو تن و كارآيي آن 17درصد بود.شكافت معمولا در 560 ميلياردم ثانيه رخ مي دهد.بمب هاي همجوشي: بمب هاي همجوشي كار مي كردند ولي كارآيي بالايي نداشتند. بمب هاي همجوشي كه بمب هاي «ترمونوكلئار» هم ناميده مي شوند، بازده و كارآيي به مراتب بالاتري دارند. براي توليد بمب همجوشي بايد مشكلات زير حل شود:دوتريوم و تريتيوم مواد به كار رفته در سوخت همجوشي هر دو گازند و ذخيره كردنشان دشوار است. تريتيوم هم كمياب است و هم نيمه عمر كوتاهي دارد بنابراين سوخت بمب بايد همواره تكميل و پر شود.دوتريوم و تريتيوم بايد به شدت در دماي بالا براي آغاز واكنش همجوشي فشرده شوند. در نهايت «استانسيلا اولام» دريافت كه بيشتر پرتو به دست آمده از يك واكنش فيزيون، اشعه X است كه اين اشعه X مي تواند با ايجاد درجه حرارت بالا و فشار زياد مقدمات همجوشي را آماده كند. بنابراين با به كارگيري بمب شكافتي در بمب همجوشي مشكلات بسياري حل شد. در يك بمب همجوشي حوادث زير رخ مي دهند:

1 - بمب شكافتي با انفجار دروني ايجاد اشعه X مي كند.

2 - اشعه X درون بمب و در نتيجه سپر جلوگيري كننده از انفجار نارس را گرم مي كند.

3 - گرما باعث منبسط شدن سپر و سوختن آن مي شود. اين كار باعث ورود فشار به درون ليتيوم - دوتريوم مي شود.

4 - ليتيوم - دوتريوم 30 برابر بيشتر از قبل تحت فشار قرار مي گيرند.

5 - امواج شوك فشاري واكنش شكافتي را در ميله پولوتونيومي آغاز مي كند.

6 - ميله در حال شكافت از خود پرتو، گرما و نوترون مي دهد.

7 - نوترون ها به سوي ليتيوم - دوتريوم رفته و با چسبيدن به ليتيوم ايجاد تريتيوم مي كند.

8 - تركيبي از دما و فشار براي وقوع واكنش همجوشي تريتيوم - دوتريوم ودوتريوم - دوتريوم و ايجاد پرتو، گرما و نوترون بيشتر، بسيار مناسب است.

9 - نوترون هاي آزاد شده از واكنش هاي همجوشي باعث القاي شكافت در قطعات اورانيوم 238 كه در سپر مورد نظر به كار رفته بود، مي شود.

10 - شكافت قطعات اروانيومي ايجاد گرما و پرتو بيشتر مي كند.

11 - بمب منفجر شود
منبع:هوپا
+ نوشته شده در  87/08/11ساعت 15:5  توسط د.د  | 

استفاده از انرژی هسته ای در طب

سلام مطالب امروز درباره استفاده از انرژی هسته ای در طب امیدوارم استفاده کنید.

پزشکی هسته ای

1) مقدمه :

تصویربردارى به طریق هسته اى و تزریق و خوردن داروهاى هسته اى به هیچ وجه براى بدن مضر نیست. مواد رادیواكتیوى كه در پزشكى هسته اى مورد استفاده قرار مى گیرند نیمه عمر خیلى كوتاهى دارند و خیلى زود از بین مى روند. میزان پرتو تابش شده از این مواد پائین تر از اشعه ایکس معمول و یا اشعه سی تی اسكن است و به راحتى از طریق ادرار یا كیسه صفرا حذف و دفع مى شود.

 در مقایسه با رادیو تراپی كه با پزشكى هسته اى متفاوت است، با تابش پرتو هاى مختلف یونیزه مثل آلفا، بتا و گاما و اشعه ایکس تمام سلول ها را تحت تاثیر قرار مى دهد.
پزشكى هسته اى شاخه اى از علم پزشكى است كه در آن از مواد رادیواكتیو براى تشخیص و درمان بیمارى استفاده مى شود. مواد رادیواكتیو مورد استفاده یا رادیو ایزوتوپ هستند و یا داروهایى كه با مواد رادیو ایزوتوپ نشاندار شده اند. داروى رادیواكتیو، در روش هاى تشخیصى مواد رادیواكتیو به بیمار تزریق مى شود و میزان اشعه تایید شده، از بیمار اندازه گیرى مى شود. اكثر روش هاى تشخیصى به كمك یك دوربین اشعه گاما، توانایى تشكیل تصویر را دارند. در موارد استفاده درمانى، مواد رادیواكتیو براى درمان مورد استفاده قرار مى گیرند مثل استفاده از ید (۱۳۱) كه در درمان سمى شدن تیروئید و سرطان تیروئید مورد استفاده قرار مى گیرد.

2 ) اشعه یا Radiation :
اشعه فرمی ‌از انرژی است که یا انسان آن را تولید کرده یا به طور طبیعی بدن با آن مواجه می‌شود.واحد اندازه‌گیری اشعه رم rem نامیده می‌شود هر 100 رم یک سیورت SIEVERT خوانده شده است .
واحدهای دیگر اندازه‌گیری اشعه‌گری GRAY و راد RAD است. هر 7 گری معادل 700 راد است.
اشعه از دو طریق به بدن ما می‌رسد:
1) مقدار اندکی از مواد رادیواکتیو در هوا و غذا و آبی که می‌نوشیم موجود است و اشعه حاصل از آنها به نام مواجهه داخلی نامیده می‌شود.
2) مواجهه خارجی از طریق تماس با اشعه آفتاب و مواد رادیواکتیو و اشعه ایکس حاصل می‌شود.

3) اثرات تابش اشعه بر بدن :
تابش اشعه بر بدن انسان به دوگونه است:
1) تابش اولیه که مدت آن حدودا یک دقیقه است.
2) تابش اشعه به صورت رزیدوال یا باقیمانده که به دنبال تابش اولیه هوا و ذرات گرد و خاک و... آلوده به اشعه شده و قربانیان خود را مدت‌های مدید آزرده خواهند کرد.

پنج نوع اشعه می‌تواند سلامتی انسان را به مخاطره اندازد:
1) اشعه آلفا: شامل دو پروتون و دو نوترون:که فقط در صورت مواجهه داخلی خطرآفرین است.
2) اشعه بتا: با توده تقریبی 2000/1 پروتون یا نوترون، مخاطره با این اشعه فقط با خوردن آن امکان‌پذیر است.
3) اشعه گاما: بسیار شبیه نور طبیعی است فقط طول موج و مقدار انرژی آن متفاوت است و در درمان سرطان‌ها از آن استفاده می‌شود.
4) اشعه ایکس: در اثر برخورد الکترون‌های پرشتاب بر سطح فلز تولید شده و طول موج متفاوتی با اشعه گاما دارد.
5) نوترون: به دنبال شکاف هسته اتم اورانیوم و پلوتونیوم حاصل شده سبب یونیزاسیون اتم هیدروژن در مولکول آب بدن شده و ضایعات متعدد در بدن بر جای می‌گذارد.
اثرات اشعه بر سلامت انسان بر اساس مقدار و فاصله طبق جداول زیر متفاوت خواهند بود.
100 گری تابش اشعه برابر است با بی‌هوشی، اغما و مرگ در چند ساعت.
10گری تابش اشعه برابر است با تخریب مغز استخوان، افت پلاکت، علائم سندروم حاد اشعه و مرگ در 30 روز.
یک گری تابش اشعه برابر است با تهوع و استفراغ و کاهش فعالیت مغز استخوان و کاهش موقت گلبول سفید.
0.1 گری تابش اشعه برابر است با تغییرات در لمفوسیت.
0.01 گری تابش اشعه برابر است با عدم علائم بارز.
علائم تابش اشعه طیف وسیع از یک قرمزی پوست تا سرطان و مرگ را در بر می‌گیرد.
سندروم حاد با تهوع ، استفراغ و اسهال، تب و خونریزی همراه است و بهبود چند هفته تا 2 سال به طول می‌انجامد.
کودکان بیش از بزرگسالان در معرض خطر قراردارند و جنین انسان بی‌نهایت به تابش اشعه حساس است و اثرات اشعه در مواجهه‌های مکرر به صورت جمع شونده است. اشعه مولکول‌ها را یونیزه کرده و نهایتا سبب تخریب DNA هسته سلول و میتوکوندری می‌شود.
در مقدار کم تابش اشعه سلول خود را ترمیم می‌کند ولی در دوز زیر 100 رم ترمیم کامل انجام نمی‌شود و کلون معیوب سلولی که گاها منش سرطانی را دنبال می‌کند حاصل می‌شود.
در دوز بالای 100 رم بیماری Radiation sickness با اسهال و اختلالات آب و الکترولیت و عفونت و لاغری قربانی را آزار می‌دهد. و در دوز بالای 300 رم به دنبال اختلال سیستم دفاعی قربانی در عرض 60 روز فوت خواهد شد و در صورت دریافت اشعه بالاتر از 1000 رم عروق صدمه دیده و سیستم‌های مختلف بدن از کار افتاده و مرگ حادث می‌شود.


 

4) كاربردهاى تشخیصى پزشكى هسته اى :
در كلیه روش هاى تشخیصى، نحوه عملكرد صحیح اندام هاى بدن در مقایسه با یك فرد سالم مقایسه مى شود. اتصال رادیو ایزوتوپ ها به ماده یا عضو مورد نظر به تشخیص و شناسایى پرتوهاى تابش شده و اندازه گیرى آنها كمك مى كند. در پزشكى هسته اى براى تشخیص معمولاً از یك سرى از مواد رادیواكتیو استفاده مى شود كه یا به صورت گاز هستند و یا مایع كه به بدن تزریق مى شوند.

منبع:وبلاگ انرژی هسته ای

+ نوشته شده در  87/08/07ساعت 20:11  توسط د.د  | 

این خم کننده ها باعث تنظیم جهت حرکت پرتوهای پروتونی می شوند به نحوی که این پرتوها مسیر دایره شکل تونل را طی کنند.

پس از مرحله اول تابش پرتوها، پرتوهای دیگری نیز به داخل تونل تابیده می شوند و این دو پرتو در مکان های خاصی در طول تونل با یکدیگر تلاقی می کنند.

این آزمایش با هدف به آزمون گذاشتن "الگوی استاندارد" مربوط به مبدا پیدایش کیهان از طریق تبدیل ذرات بدون جرم به ماده دارای جرم به اجرا گذاشته می شود.

براساس این فرضیه، فوتون ها، که بسته های انرژی بدون جرم هستند، از طریق "مکانیسم هیگز" به ذرات بنیادی دارای جرم - موسوم به ذره الهی - به ماده دارای جرم تبدیل می شوند اما تا کنون مشاهده این پدیده در آزمایشگاه امکانپذیر نبوده است.

ذرات بنیادی دارای جرم

تایید فرضیه تبدیل ذرات بدون جرم به ذرات دارای جرم، به منزله گامی مهم در پذیرش فرضیه انفجار بزرگ (مهبانگ یا بیگ بنگ) به عنوان مبداء پیدایش کائنات و تشکیل کهکشان ها و در نهایت، منظومه شمسی و کره زمین خواهد بود.

images/stories/bigbang.jpg
برخورد دهنده بزرگ هادرون با هزینه ای بیش از تخمین های اولیه ساخته شده است

پس از خاتمه آزمایش، دانشمندان برای یافتن ذرات دارای جرم، به بررسی مواد باقیمانده در محل برخورد پرتوهای متقابل خواهند پرداخت و انتظار می رود جمع آوری و تحلیل اطلاعات حاصل از این آزمایش شش ماه تا یک سال به طول انجامد.

پیتر هیگز، پژوهشگر هفتاد و نه ساله بریتانیایی و مبدع مکانیسم هیگز، گفته است که به اعتقاد وی، آزمایش سرن خواهد توانست وجود "ذره الهی" را نشان دهد.

طرح ساخت برخورد دهنده بزرگ هادرون Large Hadron Collider در اوایل دهه 1980 توسط سازمان اروپایی پژوهش هسته ای - سرن - مطرح شد تا برای این سئوال که چگونه ذرات بدون جرم می توانند دارای جرم شوند پاسخی بیابد.

این طرح سرانجام در سال 1996، با بودجه ای به مبلغ 2.6 میلیارد فرانک سوئیس به تصویب رسید و ساخت آن، با تاخیرهای مکرر و با بودجه ای تقریبا دو برابر تخمین اولیه، در سال جاری تکمیل شد.

سازمان اروپایی پژوهش هسته ای در سال 1954 توسط یازده کشور اروپایی برای تحقیقات پیرامون هسته اتم تشکیل شد اما به زودی به پژوهش در جنبه های دیگر فیزیک هسته ای و ذرات بنیادی نیز گرایش یافت.

در سال های بعد، شمار دیگری از کشورهای جهان به عنوان عضو اصلی یا ناظر در این سازمان پذیرفته شدند در حالیکه کشورهای دیگری، از جمله ایران، در تحقیقات مختلف این سازمان مشارکت داشته و از نتایج تحقیقات آن برخوردار می شوند.

منبع BBC

+ نوشته شده در  87/08/04ساعت 14:54  توسط د.د  | 

انرژی هسته ای – شکافت و گداخت

انرژی هسته ای، شکل اصلی دیگری از انرژی است که در داخل اتم قرار دارد . یکی از قوانین جهانی این است که انرژی نه تولید پذیر است و نه از بین رفتنی ، اما به شکلهای دیگر قابل تبدیل است.

ماده را می توان به انرژی تبدیل نمود. آلبرت انیشتن ، مشهورترین دانشمند جهان ، فرمول ریاضی خاصی را برای شرح این نظریه ارائه نموده است :

E = MC2

برطبق فرمول فوق انرژی (E) برابر است با جرم (m) ضربدر سرعت نور به توان دو .

لطفاً توجه داشته باشید که بعضی از نرم افزارهای وب قادر به نمایش توان روی شبکه نیستند. معمولاً مجذور C توسط قرار دادن عدد 2 کوچک در بالا و سمت راست C نشان داده می شود. دانشمندان از معادله انیشتن برای آزاد سازی انرژی نهفته در اتم و نیز جهت ساخت بمب اتمی استفاده نمودند.

 یونانیان قدیم براین باور بودند که کوچکترین جزء طبیعت ، اتم است. اما در 2000 سال قبل ، آنها نمی دانستند که ذرات کوچکتر از اتم نیز در طبیعت یافت می شود.

همانطوریکه در فصل 2 گفتیم ، اتمها از ذرات کوچکتری به نام هسته ، که خود متشکل از پروتون و نوترون هستند ، تشکیل شده اند. این اتمها توسط الکترونهایی احاط شده که بدور آنها می چرخند، درست مثل گردش زمین به دور خورشید.

شکاف هسته ای

هسته اتم می تواند شکافته شود. زمانیکه این مسئله رخ میدهد، مقدار زیادی انرژی آزاد می شود. این انرژی به دو صورت گرما و نور است. انیشتن معتقد بود که مقدار کوچکی از ماده حاوی مقدار زیادی انرژی است. زمانیکه این انرژی ، آهسته از اتم خارج می شود ، می توان آنرا مهار نمود و تولید برق نمود. اما زمانیکه انرژی موجود در هسته اتم بطور ناگهانی آزاد می شود ، انفجار عظیمی مانند بمب اتم رخ میدهد.

سوخت یک نیروگاه هسته ای (مانند نیروگاه هسته ای کانیون در تصویر) ، اورانیوم است. اورانیوم عنصری است که در اکثر مناطق جهان از زیرزمین استخراج می شود. اورانیوم بعداز مرحله کانه آرایی بصورت قرصهای بسیار کوچکی در داخل میله های بلند قرار گرفته و داخل رآکتور نیروگاه نصب می شوند. کلمه «Fission» به معنی شکافت است. در داخل رآکتور یک نیروگاه اتمی ، اتمهای اورانیوم تحت یک واکنش زنجیره ای کنترل شده ، شکافته می شوند. در یک واکنش زنجیره ای ، ذرات حاصل از شکافت اتم به سایر اتمهای اورانیوم برخورد کرده و باعث شکافت آنها می گردند. هریک از ذرات آزاد شده مجدداً باعث شکافت سایر اتمها در یک واکنش زنجیره ای می شود. درنیروگاههای هسته ای ، معمولاً از یک سری
میله های کنترل جهت تنظیم سرعت واکنش زنجیره ای استفاده می گردد. عدم کنترل این واکنشها
می تواند منجربه تولید بمب اتم شود. اما در بمب اتم ، تقریباً ذرات خالص اورانیوم 235 یا پلوتونیوم (باشکل و جرم معینی) باید با نیروی زیادی در کنارهم قرار گیرند. چنین شرایطی در یک رآکتور هسته ای وجود ندارد.

واکنشهای زنجیره ای همچنین باعث تولید یک سری مواد رادیواکتیو می شوند. این مواد در صورت رهایی می توانند به مردم آسیب برسانند. بنابراین آنها را به شکل جامد نگهداری می کنند. این مواد در گنبدهای بتنی بسیار قوی نگهداری می شوند تا در صورت بروز حوادث مختلف ، خطری بوجود نیاید (به تصویر توجه کنید).

واکنشهای زنجیره ای باعث تولید انرژی گرمایی می شوند. این انرژی گرمایی برای جوشاندن آب در قلب رآکتور مورد استفاده قرار می گیرد. بنابراین ، به جای سوزاندن سوخت ، در نیروگاههای هسته ای ، اتمها از طریق واکنش زنجیره ای شکافته شده و انرژی گرمایی تولید می کنند. این آب از اطراف رآکتور به قسمت دیگری از نیروگاه فرستاده می شود. در این قسمت که مبدل گرمایی نامیده می شود، لوله های پر از آب حرارت داده شده و بخار تولید می کنند. سپس بخار حاصله باعث گردش توربین و درنتیجه تولید برق میشود. مقطع عرضی یک نیروگاه هسته ای در شکل نشان داده شده است.

گداخت هسته ای

 گداخت شکل دیگری از انرژی هسته ای است. گداخت ، به معنی الحاق هسته های کوچکتر و ساختن یک هسته بزرگتر است. در داخل خورشید ، گداخت هسته ای اتمهای هیدروژن باعث تولید اتمهای هلیوم می شود. در اثر این گداخت، گرما ، نور و پرتوهای دیگری تولید می شود.

همانطوریکه در تصویر می بینید ، با ترکیب دو نوع اتم هیدروژن (دوتریم و ترتیم) ، یک اتم هلیوم و یک ذره اضافی بنام نوترون تشکیل می شود. در واکنش فوق مقداری انرژی نیز تولید می گردد. دانشمندان مدتها که برروی کنترل گداخت هسته ای کار می کنند تا بتوانند یک رآکتور گداخت برای تولید برق بسازند. اما مشکل این است که نمی دانند چگونه واکنش در یک محیط بسته را کنترل کنند.

مزیّت گداخت هسته ای نسبت به شکافت هسته ای در این است که ماده رادیواکتیو کمتری تولید کرده و سوخت آن پایدارتر از عمر خورشید است.

 

منبع:مفاهیم

+ نوشته شده در  87/07/30ساعت 21:0  توسط د.د  | 

روشهای انجام واکنشهای هسته‌ای

روشهای انجام واکنشهای هسته‌ای

  • تجزیه کامل تمامی هسته‌ها زمانی که بوسیله یک ذره یا انرژی فوق العاده زیاد برخورد کند (یا ذره دیگری جذب کنند) معمولا نوترون است.

  • شکست هسته به دو هسته غیر مساوی توأم با انتشار پروتون ، نوترون ، ذره آلفا ، اشعه گاما و واکنشهای ترکیب هسته‌ای که تشکیل یک هسته سنگینتر در اثر تجدید ساختمان هسته عناصر سبکتر که همراه با آزاد شدن مقادیر زیاد انرژی است ، صورت می‌گیرد.

  • انرژی حاصل از واکنشهای ترکیب یا (همجوشی) 8 برابر بیشتر از انرژی هسته‌ای واکنشهای شکست هسته‌ای است.

راههای مختلف تولید انرژی هسته‌ای




تصویر

شکافت هسته‌ای (Nuclear Fission)

فرض می شود نوترون منفردی به یک قطعه ایزوتوپ 235U نفوذ کند در اثر برخورد به هسته اتم 235U ، اورانیوم به دو قسمت شکسته می‌شود، مقادیر زیادی نیز انرژی آزاد می‌گردد. در حدود (200Mev) اما مسئله مهمتر اینکه نتیجه شکستن هسته 235U آزادی دو نوترون است که می‌تواند دو هسته دیگر را شکسته و چهار نوترون را بوجود آورد.

این چهار نوترون نیز چهار هسته 235U را می‌شکند چهار هسته شکسته شده تولید هشت نوترون می‌کنند که قادر به شکستن همین تعداد هسته اورانیوم می‌باشند، سپس شکست هسته‌ای و آزاد شدن نوترونها بصورت زنجیروار به سرعت تکثیر و توسعه می‌یابد.

در هر دوره تعداد نوترونها دو برابر می‌شود، در یک لحظه واکنش زنجیری خود بخودی شکست هسته‌ای شروع می‌گردد. در واکنشهای کنترل شده تعداد شکست در واحد زمان و نیز مقدار انرژی به تدریج افزایش یافته و پس از رسیدن به مقداری دلخواه ثابت نگهداشته می‌شود. فرض کنیم یک ذره (a) به یک هسته ساکن (x) برخورد کند در نتیجه در واکنشهای هسته‌ای هسته (y) و ذره (b) تولید می‌شود که این واکنش را بصورت زیر می‌نویسم:


a + x → b + y

مراحل شکست 235U

1n + 235U → 234U → 144Ba+89Kr + 3 1n


در واکنش اخیر در نتیجه برخورد نوترون حرارتی به 235U آن را به 235U تحریک شده تبدیل می‌کند. نهایتا اورانیوم تحریک شده نیز بعد از شکافت ، به باریم و کریپتون و سه تا نوترون تولید می‌شود.

مواد قابل شکست (Fissionable Materials)

موادی که وقتی تحت تابش نوترون قرار می‌گیرند انجام یک واکنش شکست هسته ای را ممکن می سازند چنین خاصیتی در عناصر زیر وجود دارد: 239Pu ، 235U ، 235U ، ایزوتوپ 233U ، 235U بطور مصنوعی در راکتورهای هسته‌ای با تاباندن نوترون به 233Th بوجود می‌آید.

محصولات شکست اورانیوم (Uranium Fission Puroduets)

زمانی که هسته اتمی 235U به دو قسمت شکسته می‌شود عناصر زیر تولید می‌شوند: استرتیوم 90 ، کریپتون 91 ، ایتریوم 91 ، زیرکونیوم 95 ، 126I ، 137U ، باریم 142 ، سریم 144 قابل ذکر هستند.

همجوش هسته‌ای (Nuclear Fusion)

همجوشی هسته‌ای عبارت است از اتحاد عناصر سبک برای تشکیل عناصر سنگین تر که نوع واکنش را واکنش همجوشی گویند تا بحال در انفجار بمب هیدروژنی قوی و بسیار خوب تشخیص داده شده است. این واکنش برای انسان چندان مفید نیست و بنابراین دانشمندان بطور جدی کوشش می کنند تا واکنش همجوشی را کنترل کنند یعنی در کیف کاهش سرعت واکنش به درجه‌ای که بتواند برای مقاصد صلح جویانه مفید باشد.

در مرحله اول این واکنشها بصورت کنترل شده برای تولید برق استفاده می‌شود. همچنین انرژی تولید شده در این واکنش 8 برابر انرژی تولید شده سر در شکافت هسته‌ای می‌باشد. منشأ انرژی تابشی خورشید و دیگر ستاره‌ها یک سری از واکنشهای هسته‌ای انرژی زا است. اتمهایی که دراین واکنشها در درون ستاره شرکت می‌کنند کاملا یونیزه‌اند. یعنی تمامی الکترونها از آن کنده شده است. چنین مجموعه‌ای از ذرات باردا را پلاسما می‌نامند.

دوتریوم و تریتیوم ایزوتوپهای هیدروژن مواد قابل احتراق همجوشی هسته‌ای را تشکیل می‌دهند. هسته دوتریوم از یک نوترون و یک پروتون تشکیل می‌یابد. هسته تریتیوم دارای دو نوترون و یک پروتون است.



تصویر

سوختهای همجوشی

ملاحظات فرآیندهای طبیعی و نتایج حاصل از آنها نشان داده است که واکنشهای همجوشی گوناگونی وجود دارد. از جمله از واکنشهای همجوشی هسته‌ای واکنش دوترون با تریتیوم می‌باشد.

معادله واکنشهای همجوشی هسته‌ای

نخستین واکنش همجوشی قابل کنترل توسط رابطه زیر ارائه شد (ترکیب ایزوتوپهای هیدوژن)
2H + 3H → 1n + 4He

در این واکنش انرژیی معادل 17.6 Mev آزاد می‌شود، که از آن می‌شود در کادبردهای صنعتی و نظامی استفاده نمود.
منبع:دانشنامه رشد
+ نوشته شده در  87/07/25ساعت 15:23  توسط د.د  |